Een laatste werkdag om nooit te vergeten. Een warme ontvangst met ontbijt, prachtige geschenken, een living vol bloemen.
‘Er breekt nu een nieuwe, mooie periode aan,’ zei mijn werkgever, ‘met meer tijd voor jezelf, je familie en alles wat je graag doet.’
En wie ben ik om die raad naast mij neer te leggen?
Vanaf morgen maak ik tijd. Voor mijne Jan. Voor mijn gezin. Voor mijn ouders en familie.
Want zoals Jules vorige woensdag zei: ‘Nana moet nooit meer gaan werken. Vanaf nu kan ik altijd – gelijk wanneer – komen.’
Kom maar Jules. Nana wacht op je … met alle tijd van de wereld.
