Vandaag wil ik het niet over mezelf hebben. Nee, ik wil jullie vertellen over twee mooie madammen die ik ‘vriendinnen’ mag noemen.
Veronique is vrijwilliger op de dienst Oncologie in AZ Oostende. Ze geeft er zorgmassages aan mensen die een moeilijke tijd doormaken. Knap! Want zij weet uit ervaring wat dat lelijke beest met je doet.
Haar zachte handen, haar aanraking, haar aandacht. Tijd maken voor iemand. Luisteren. Het betekent zoveel meer dan een vluchtige ‘alles goed?’
Marie Christine is vrijwilligster op de Palliatieve eenheid in AZ Oostende. In een filmpje op haar Facebookpagina vertelt ze hoe warm mensen er worden opgevangen. Het is een belangrijke afdeling die meer bekendheid verdient.
Onlangs bracht ze haar tweede gedichtenbundel uit, met als titel Zee van verlangen. De bundel bevat gedichten over de zee, aangevuld met prachtige foto’s en een mijmering van Ingeborg.
Om de projecten van de Palliatieve eenheid te ondersteunen, schenkt ze een deel van de opbrengst van haar bundel aan de afdeling.
Op hun eigen manier betekenen Veronique en Marie Christine iets voor anderen. Gewoon door er te zijn.
Ik ben apetrots op die twee topmadammen!
Benieuwd naar Zee van verlangen? Neem gerust contact op via mchr.vansteenkiste@skynet.be.
