Het verleden bewaren
Hoe ouder ik word, hoe meer mijn voorouders mijn intrigeren. Volg mijn zoektocht naar mijn verleden.
-
Het verhaal dat mijn vader vertelde – mannen die de zee lazen

4 augustus 1949. Zes vrouwen stapten met hun kinderen aan boord van een vissersboot.Maar wat deed dat met de mannen? Plots moesten ze hun werkplaats delen met hun gezin. Dat was allesbehalve vanzelfsprekend. Om dat te begrijpen, moest ik eerst weten hoe het leven aan boord verliep tijdens een gewone zeereis. Daarom ging ik op…
-
Het verhaal dat mijn vader vertelde – vrouwen, moed en mimosa

Dit weekend kleurt Italië geel. Op 8 maart krijgen de vrouwen daar een mimosatakje, een bloem die begin maart bloeit en sinds de Tweede Wereldoorlog symbool staat voor vriendschap, wederzijdse steun, vrouwelijke energie en veerkracht. Mocht ik zevenenzeventig jaar terug in de tijd kunnen reizen, dan stond ik vandaag op de kade van Antofagasta, met…
-
Het verhaal dat mijn vader vertelde – tussen waarheid en verbeelding

Stel je voor: een maand lang vastzitten met je collega’s in de refter. Geen deur die open kan. Geen uitweg. Geen eigen plek. Enkel lichamen, geklaag en gezucht. Zo begon de overtocht naar Chili. Tweeëntwintig mensen aan boord van een vissersboot die al kreunde onder een tienkoppige bemanning. Mannen. Vrouwen. Kinderen. Ze sliepen in kooien…
-
Het verhaal dat mijn vader vertelde – minder heilig, meer mens

Mijn grootmoeders zijn al jaren weg, en toch wonen ze nog elke dag onder mijn huid. De geur van gesteven beddengoed, de zoetzure smaak van rodekool – meer heb ik niet nodig om dicht bij memé van de winkel te zijn. Een stapel boeken, een verhaal om in weg te duiken, brengt me dan weer…
-
Het verhaal dat mijn vader vertelde – Facebook

Facebook is een groot plein. Alsof je op het Wapenplein in Oostende staat en iets vertelt. Binnen de minuut weet iedereen het. Vreugde, woede, verlies … een lopend vuur. Vandaag is de glans er wat af. We scrollen, zuchten, gaan verder. Maar toen, in die beginjaren, was Facebook een plaats waar nieuws écht nieuws was.…
-
Het verhaal dat mijn vader vertelde – Oostende

De plastic keukenklok zette me met beide voeten terug op de grond. Wat had ik gedacht? Dat ik zomaar, uit de losse pols, een verhaal kon neerpennen over het leven in 1949? Dat ik mijn leven kon vergelijken met dat van mijn grootouders? Wat wist ik eigenlijk over hun gewoontes, hun manier van denken, hun…
-
Het verhaal dat mijn vader vertelde – checken en dubbel checken

Tijdens het schrijven van het verhaal liet ik me vaak leiden door de flow en de sfeer van de jaren veertig, maar een klein detail zou me een belangrijke les leren. Op een druilerige zondag bezochten mijn man en ik het Volkskundemuseum in Brugge. Een plek waar je de sfeer van toen bijna letterlijk inademt:…
-
Het verhaal dat mijn vader vertelde – de verwondering

Ondertussen schreef ik een verhaal voor de nieuwe bundel van het Gentse Schrijverscollectief. Niet het verhaal van mijn vader, maar dat van Louis – een knorrige boekhouder uit Gent, eind jaren zestig. Zijn fictieve leven bracht me naar de gewezen ACEC fabriek aan de Sint-Salvatorstraat, langs het nieuwe Dok Noord en de Sleepstraat. Ik groef…
-
Het verhaal dat mijn vader vertelde – de ontgoocheling

Het bleef stil. Geen telefoontje, geen mail, geen brief uit Antwerpen. ‘Zie je wel,’ zei mijn vader, ‘het verhaal interesseert hen niet.’‘Tuurlijk wel,’ antwoordde ik, ‘maar research vraagt nu eenmaal tijd.’ Een nieuw jaar, een nieuwe zomer. Eind augustus belde Lien ons op. Ze nodigde ons graag uit voor de openingsreceptie van de expo Een…