Mijn grootvader langs moederskant hield niet van reizen. ‘Niet nodig,’ zei hij steeds. ‘Ik kijk naar Van Pool tot Evenaar.’
Van Pool tot Evenaar. Een zondagavondprogramma op de toenmalige BRT met Nand Baert. Het VRT-archief leert me dat het geen puur reisprogramma was, maar een combinatie van documentaire en quiz. De uitzendingen brachten een bepaald land of een streek in beeld, waarna kandidaten daarover vragen kregen. Het programma liep van 1973 tot 1990.
Ook mijn man en ik zijn geen fanatieke reizigers. We zijn al lang tevreden met één reis per jaar, liefst naar Italië, en met boswandelingen in ons mooie Vlaanderen. En toch zag ik ook al een groot deel van onze planeet.
Isabel Allende bracht me naar Chili. Hilde Teuchies nam me in Wak mee naar Zweden. Met Een vrouw in de poolnacht trok ik naar het Hoge Noorden. Dankzij Zoutpad wandelde ik langs de zuidkust van Engeland en met De druiven der gramschap reisde ik naar Californië.
Maar ik reis niet alleen door landen. In Bevroren levens van Inge Denaeghel maakte ik kennis met het sjamanisme. Met De overgave van Arthur Japin reisde ik naar de wereld van de Comanche. 2084 van Ingrid Verhelst gaf me een blik in de toekomst. Ik zou zo nog uren kunnen doorgaan.
Mijn grootvader en ik hebben meer gemeen dan ik dacht. Vanuit zijn zetel leerde hij de wereld, haar bewoners en hun gebruiken kennen. Ik doe hetzelfde, al lezend.
Het is een ketting. Onze ouders en grootouders gaven aan ons door wat zij belangrijk vonden, wij geven het op onze beurt door aan onze kinderen en kleinkinderen. Hij gaf me deze manier van reizen door, ik geef mijn kinderen en kleinkinderen de liefde voor het lezen door.
Opdracht geslaagd. En het maakt me trots. Als ik de overvolle boekenkasten van mijn kinderen zie, als ik voor Moederdag een lijvige roman cadeau krijg. Of als ik een foto zie passeren waarop mijn zesjarige kleinzoon, met zijn vinger onder de woorden en het puntje van zijn tong tussen zijn lippen, zijn eerste zinnetjes uit een bibliotheekboek leest.
Bron: VRT
