Met volle goesting
Met open vizier fiets ik de dag tegemoet. Mijn geluksmomenten, kleine ergenissen en bekommernissen in een verhaal gegoten.
-
De reis gaat voort – een onverwachte wending

Het mooie weer hield aan. Te droog, te heet. De temperatuur steeg moeiteloos tot 39 graden. Onze puppyteckel Filou kreeg het moeilijk. Het was een reis met een open einde. Ik bedoel, we wisten wanneer we zouden vertrekken en welke plekken we de eerste weken zouden aandoen. Daarna, van zodra we Mogliano Veneto zouden verlaten,…
-
De reis gaat voort – Overwinteren in Verona

In mijn voorbereidingsschrift had ik in grote, zwarte letters geschreven: Verona niet. We hadden de stad tweeëntwintig jaar geleden bezocht. Eén keer was genoeg. Totdat Sara vorige week met veel enthousiasme over de stad sprak. Haar eerste schoolreis. Ze zou het nooit vergeten. Zo romantisch, zo Italiaans, zoveel flair. De twijfel sloeg bij mij toen…
-
De reis gaat voort – Treviso

Het was ondertussen acht graden warmer. Op televisie en radio waarschuwde men voor de hitte. Ook gezonde mensen krijgen op termijn last, verzekerde de Italiaanse omroeper met de nodige ernst. We volgden de welgemeende raad op en schakelden een tandje terug. We kozen voor een rustige overgang van het uitgestrekte Piemonte naar het drukkere Veneto.…
-
De reis gaat voort – Mogliano Veneto

Op Pinksterzondag, al vroeg in de ochtend, verlieten we Castagnito en reden naar Mogliano Veneto, onze bestemming in de regio Veneto. Een levendige stad, gelegen tussen Treviso en Mestre. Met een rechtstreekse treinverbinding naar Venetië. Handig mochten we – hoewel niet gepland – de Dogenstad wilden bezoeken. Het verkeer liep vlot. Iets voor half drie…
-
Eindelijk onderweg naar Italië – Welgemeende excuses

Vandaag bezochten we Neive, een dorp in het Barbaresco-wijngebied, dat zich graag – en terecht – het mooiste dorpje van Piemonte noemt. Smalle straatjes, bakstenen huizen en heel veel bloemen op de vensterbanken en balkons. We hadden genoeg landschappen, kerken met intact gebleven fresco’s en mooi onderhouden villa’s gezien. Vandaag zouden we het op zijn…
-
Eindelijk onderweg naar Italië – Langhe, Roero en Monferrato – UNESCO werelderfgoed

Piemonte, een aaneenschakeling van wijnlandschappen, glooiende heuvels en pittoreske dorpen. Vandaag zouden we zelf ontdekken of de reisgidsen gelijk hadden. We startten de dag in Barbaresco. Een dorpje met welgeteld één straat, een uitzichtpunt op de Torre di Barbaresco, een coöperatieve en twee marktkraampjes. We kochten kaas en hazelnoten aan een jonge mevrouw, die –…
-
Eindelijk onderweg naar Italië – Lingua e Cultura @ Catherine Dupres

Laat in de avond kwamen we aan in Castagnito. Sara was in de tuin aan het werken en kwam op ons af. ‘Of alles in orde was?’ vroeg ze, waarna ze plots op het Engels overschakelde, alsof ze zich realiseerde dat wij geen Italianen waren. Ik antwoordde in het Italiaans dat het een prachtlocatie was…
-
Eindelijk onderweg naar Italië – van Alessandria naar Acqui Terme

De winkelstraten van Alessandria kleurden roze. Vrijdagochtend vertrok er een rit van de Giro, donderdagavond was er een groot stadsfeest en voorstelling van de ploegen. In elke etalage stond een koersfiets, met nostalgische truitjes. Ik smulde van de foto’s en memorabele weetjes over de wielgoden. Alessandria is een stad met brede lanen en verkeersvrij stadscentrum.…
-
Eindelijk onderweg naar Italië – Dijon, toeval bestaat niet

Langzaam kwamen we in vakantiemodus. De straat zag er misschien niet zo aantrekkelijk uit, maar het appartement was een oase van rust. Wat later dan gewoonlijk gingen we op pad. ‘Dijon, echt de moeite om te bezoeken,’ had onze dochter ons op het hart gedrukt. En zo volgden we de koperen uiltjes die ons de…