-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Stel je voor: een maand lang vastzitten met je collega’s in de refter. Geen deur die open kan. Geen uitweg. Geen eigen plek. Enkel lichamen, geklaag en gezucht. Zo begon de overtocht naar Chili. Tweeëntwintig mensen aan boord van een vissersboot die al kreunde onder een tienkoppige bemanning. Mannen. Vrouwen. Kinderen. Ze sliepen in kooien… lees meer
Mijn grootmoeders zijn al jaren weg, en toch wonen ze nog elke dag onder mijn huid. De geur van gesteven beddengoed, de zoetzure smaak van rodekool – meer heb ik niet nodig om dicht bij memé van de winkel te zijn. Een stapel boeken, een verhaal om in weg te duiken, brengt me dan weer… lees meer
Facebook is een groot plein. Alsof je op het Wapenplein in Oostende staat en iets vertelt. Binnen de minuut weet iedereen het. Vreugde, woede, verlies … een lopend vuur. Vandaag is de glans er wat af. We scrollen, zuchten, gaan verder. Maar toen, in die beginjaren, was Facebook een plaats waar nieuws écht nieuws was.… lees meer
De plastic keukenklok zette me met beide voeten terug op de grond. Wat had ik gedacht? Dat ik zomaar, uit de losse pols, een verhaal kon neerpennen over het leven in 1949? Dat ik mijn leven kon vergelijken met dat van mijn grootouders? Wat wist ik eigenlijk over hun gewoontes, hun manier van denken, hun… lees meer
Tijdens het schrijven van het verhaal liet ik me vaak leiden door de flow en de sfeer van de jaren veertig, maar een klein detail zou me een belangrijke les leren. Op een druilerige zondag bezochten mijn man en ik het Volkskundemuseum in Brugge. Een plek waar je de sfeer van toen bijna letterlijk inademt:… lees meer
Ondertussen schreef ik een verhaal voor de nieuwe bundel van het Gentse Schrijverscollectief. Niet het verhaal van mijn vader, maar dat van Louis – een knorrige boekhouder uit Gent, eind jaren zestig. Zijn fictieve leven bracht me naar de gewezen ACEC fabriek aan de Sint-Salvatorstraat, langs het nieuwe Dok Noord en de Sleepstraat. Ik groef… lees meer
Het bleef stil. Geen telefoontje, geen mail, geen brief uit Antwerpen. ‘Zie je wel,’ zei mijn vader, ‘het verhaal interesseert hen niet.’‘Tuurlijk wel,’ antwoordde ik, ‘maar research vraagt nu eenmaal tijd.’ Een nieuw jaar, een nieuwe zomer. Eind augustus belde Lien ons op. Ze nodigde ons graag uit voor de openingsreceptie van de expo Een… lees meer
Na de telefoon volgden nog verschillende mails vanuit de kantoren van de Red Star Line in Antwerpen. De afspraak werd gemaakt, een datum geprikt. En toen was ze daar, die lichte zenuwachtigheid. Wilde mijn vader dat het verhaal naar buiten kwam? Had hij iets te vertellen dat ertoe deed? Had hij meerdere foto’s dan die… lees meer
Sommige verhalen vind je onderweg – luistervinken op de trein, een pittige discussie tussen collega’s, een anekdote bij de kapper. Andere verhalen wonen gewoon bij je thuis. Aan de keukentafel, in de zetel na het avondeten, of verstopt in een fotoalbum. Zo was het bij mij. Het verhaal van de Vlaamse vissers die na de… lees meer
Chantal Pauwels 