Chantal Pauwels

  • Eindelijk onderweg naar Italië – van Côte-d’Or tot Castagnito

    Dijon – Piemonte. De GPS gaf ons twee mogelijkheden: de autostrade of een meer toeristische route langs gezellige dorpjes en mooie vergezichten. We hadden geen keuze. Eerst en vooral omdat we zo snel mogelijk in ons vakantiehuis wilden zijn, maar ook omdat we de beelden op het Franse journaal niet hadden gemist: gesloten bergpassen wegens… lees meer

  • Eindelijk onderweg naar Italië – Dijon, toeval bestaat niet

    Langzaam kwamen we in vakantiemodus. De straat zag er misschien niet zo aantrekkelijk uit, maar het appartement was een oase van rust. Wat later dan gewoonlijk gingen we op pad. ‘Dijon, echt de moeite om te bezoeken,’ had onze dochter ons op het hart gedrukt. En zo volgden we de koperen uiltjes die ons de… lees meer

  • Eindelijk onderweg naar Italië – Troyes

    Jan en ik waren altijd al vroege vogels en dat kwam goed uit. Onze puppy had geen weet van uitslapen of rustig genieten van een ontbijt. Uitlaten, eten en wandelen – liefst in die volgorde. Ongeacht de dag, de plaats of onze plannen. Om negen uur vertrokken we richting Dijon. Een autorit van een kleine… lees meer

  • Eindelijk onderweg naar Italië (1)

    Maandenlang hadden mijn Jan en ik gepland, gedroomd en gemijmerd. En plots was het zover: onze reis met een open einde én onze puppyteckel Filou. Ik ben een Italië-freak. Jarenlang ging ik minstens twee keer per jaar naar dat prachtige land: in mei met de Bella Banda – enthousiaste cursisten van de Italiaanse les –… lees meer

  • Tijd om los te laten: laatste werkdag – Jules

    Een laatste werkdag om nooit te vergeten. Een warme ontvangst met ontbijt, prachtige geschenken, een living vol bloemen. ‘Er breekt nu een nieuwe, mooie periode aan,’ zei mijn werkgever, ‘met meer tijd voor jezelf, je familie en alles wat je graag doet.’ En wie ben ik om die raad naast mij neer te leggen?Vanaf morgen… lees meer

  • Nog twee dagen tot het loslaten: Topcollega’s (2) dank aan mijn collega’s

    Soms vraagt men mij: ‘Wat doe je van job?’Eerlijk? Dat is niet belangrijk. In mijn lange loopbaan heb ik honderden dossiers afgewerkt, ontelbare deadlines gehaald, mijn verantwoordelijkheid opgenomen. Maar doet dat er echt toe? Nee. Het zijn niet de prestaties die blijven hangen. Het zijn de mensen. De collega’s met wie je samen ergens naartoe… lees meer

  • Nog vier dagen tot het loslaten: topcollega’s (1) Schrijven we ons in?

    ‘Schrijven we ons in?’ De eerste collega die deze legendarische woorden gebruikte, was mijn chère collègue, zoals ik Nathalie graag noemde. Acht uur per dag aan een bureau, gebogen over een klavier. Mijn collega en ik wisten allebei: dit is niet gezond. We besloten dat het anders moest. Nog geen week later hadden we een… lees meer

  • Nog acht dagen tot het loslaten: een honger naar kennis

    Ik was een koppige student. Ik zette me alleen in voor de vakken die ik graag deed: boekhouding, fiscaliteit en Nederlands. De andere, waaronder Frans, liet ik zoveel mogelijk links liggen. Mijn vader werd er horendol van. Talen waren belangrijk, ik zou er nog spijt van krijgen. Hij kreeg gelijk. Mijn eerste job – die… lees meer

  • Nog 30 dagen tot het loslaten: een wirwar van keuzes

    Het leven is keuzes maken. Bewust of onbewust, groot of klein – maar altijd met gevolgen. Zo is het ook met een loopbaan. Soms gaat alles rustig zijn gang, tot een keuze, van jezelf of iemand anders, je zonder waarschuwing een nieuwe richting induwt. Zomer 1996. Ik heb al verteld dat we waren uitgenodigd door… lees meer

Blijf op de hoogte! Schrijf je in voor de nieuwsbrief.